تنها نذار ام المصائب رو

تنها نذار اُم‌ُّالمصائب رو
خیمه نفرست اسبِ بی‌صاحب رو

تنها موندیم بی‌کربلا موندیم
تویِ روضه دست به‌دعا موندیم

کشتید اما، این چه وضعِ کشتن بود؟
این لب‌تشنه دنیای خواهر بود