تمام عمر نهم سر به خاک این درگه

تمام عمر نهم سر به خاک این درگاه
که لحظه‌ای تو کُنی زیر پای خویش نگاه

به دامنت ز اَزَل چنگ من گره خورده
بر آن مباش که دست مرا کُنی کوتاه

تو با کشیدن دامن ز دست من هیهات
من و جدایی از این آستان مَعاذَ الله

اگر تمام زمین را نَهَند بر دستم
گر از سپهر به جنگم بیاورند سپاه

نه دست می‌کشم از دامن محبت تو
نه رو نَهَم به در دیگری از این درگاه

سفید رو، چو تو نشنیده و ندیده کسی
که روی خویش نَهَد به روی غلام سیاه