بی حرم آقام، شاه کرم آقام، دردت به جونم

بی حرم آقام شاه کرم آقام دردت به جونم
کم نشه سایه‌ت از رو سرم آقا ای مهربونم
با اجازت من از مادرت زهرا روضه بخونم

بشکنه دستی که قلب آقای ما رو شکسته
اون حرومی که تو کوچه‌ها راه مادر رو بسته

آخرش رازت رو بر ملا کردی که مادر افتاد
زیر لب گفتی زینب خودم دیدم که با سر افتاد

ای غریب آقام ای غریب اقام...

خون‌جگر بودی با چشم تر بودی تا روز آخر
تو تموم شهر تو باخبر بودی از داغ حیدر
از دل کوچه تا پشت در بودی همراه مادر

ای که از اهل شهر مدینه هم خیری ندیدی
چادر مادر رو از دل آتیش بیرون کشیدی

عمریه آقا یادت نرفته اون خونِ رو دیوار
تا دم آخر هی روضه می‌خوندی لعنت به مسمار

ای غریب آقام ای حسن جان...