بین میدون ببین قرص ماه اومده

بین میدون، ببین قرص ماه اومده
یادگار حسن، عبدالله اومده

به جای مجتبی، سراسیمه رسید
میون قتلگاه، عمو رو تا که دید
زمین می‌خورد و باز پا میشد می‌دوید
دم آخر شد و ز دل، ناله کشید

دست از سرش بردار
عموم خسته‌س؛ پاهاتو از پیکرش بردار
گلوش خشکه؛ خنجر رو از حنجرش بردار
دست از سرش بردار

زنده شد قتلگاه، باز یاد مادرت
دست من ای عمو، قربون پیکرت

مثه عبّاس تو شده دستم جدا
تو رو دیدم عمو به زیر دست‌وپا
چه کردن با تنت، پر از زخمه چرا
شبیه مادرت، تو رو زد بی‌هوا

خشکه لبات دیدم
دم آخر، بابامو تووی چشات دیدم
به فکر خیمه بودی، توو گریه‌هات دیدم
خشکه لبات دیدم

وقتی روو سینه‌ی تو افتادم عمو
بین آغوش تو، جون می‌دادم عمو

نشد توو خیمه‌ها بمونم ای عمو
بده لبخندتو نشونم ای عمو
حالا که دیگه نیمه‌جونم ای عمو
می‌خوام این آخری بخونم ای عمو

واسم پدر بودی
ولی سخته دیدم که بی‌بال‌وپر بودی
رسیدم امّا دیگه تو محتضر بودی
واسم پدر بودی