بیا که خانۀ دل بی تو رو به ویرانیست

بیا که خانۀ دل بی تو رو به ویرانیست
هوا بد است هوا ابریست طوفانیست

خزان گذشت و خزان فراق هست هنوز
بدون تو همه فصل ها زمستانیست

شب فراق بلند است یا شب یلدا
کجا شبی چو شب انتظار طولانیست

کمی برای تو بگذار روضه خوان باشم
که چشمت از غم جدت همیشه بارانیست

مریض عشق شدم بس به روضه خو کردم
فقط دوای من این است گریه درمانیست

***