به هر که روز ازَل نعمتی عطا کردند

به هر که روز ازَل نعمتی عطا کردند
مرا به روضه‌ی ارباب مبتلا کردند

دلم خوش است گره‌های زندگی مرا
به حُرمت قسَم «یا رقیّه» وا کردند

بهشت از نظر آسمانیان افتاد
همین که کرب‌وبلای تو را بنا کردند

منِ خراب کجا و هوای روضه‌ی تو؟!
مرا به لطف حَسن با تو آشنا کردند