به نامِ آب، به نامِ فرات نام شما

به نامِ آب، به نامِ فرات نام شما
من آفريده شدم تا كنم سلام شما

نوشته‌اند به روي جبين ما دو نفر
شما غلامِ حسين و منم غلام شما

خوشا به حال پر و بال اين كبوترها
گهي به بام حسين و گهي به بام شما

تو آن هميشه امامي و ما همان مأموم
به قامتي كه گرفتيم با قيام شما

تو ماه بودي و نزديك آب‌ها كه شدي
تمامِ علقمه پا شد به احترام شما

هزار باده، هزاران پياله مي‌روئيد
همين كه تير رسيد و شكست جام شما

همين كه نالۀ أدرك اخايتان پيچيد
شكست قامت طوبائي امام شما

مسيرِ علقمه را بوي انكسار گرفت
چه حس بي‌رمقي بود در كلام شما

به حال و روز بلنداي تو چه آوردند
تمامِ علقمه پر گشته از تمامِ شما

شاعر: علی اکبر لطیفیان
***