به سینه هر که تمنای کربلا دارد

به سینه هر که تمنّای کربلا دارد
همیشه در دل خود روضه‌ای بپا دارد

کسی که عشق تو دارد دگر چه کم دارد
بدون عشق تو عالم کجا بَها دارد

به غیر تو که کَرَم می‌چکد زِ انگشتت
کجا پادشهی این‌همه گدا دارد

همه زِ لطف حسین است آبرو داریم
گدا هر آنچه که دارد زِ پادشه دارد

تو همچو من سر کویت هزارها داری
ولی ببین که گدایت فقط تو را دارد