به رنگ غم فضای نینوا شد
شب دامادیِ قاسم عزا شد
ز بس كه رفت و آمد شد به جسمش
تمام قامت او نخ نما شد
پُر از رنگ خون شد رویش
جدا شد خط ابرویش
به نیزه شعله شد مویش
كفن پوش، بنی هاشم، چه گلگون شد
دهان او، پُر از خاك و، پُر از خون شد
وای عمو جان عمو جان عمو جان
به زیر سنگ و بارانش گرفتند
گلاب از جسم عطشانش گرفتند
به زیر سُم مركب های دشمن
چه زجری برد و جانش را گرفتند
یكی شد جسمش با صحرا
امان از این غم واویلا
قدش شد مانند سقا
كجا سقا، كجا جسمِ، ضعیف او
عسل جاری، شد از جسمِ، لطیف او
وای عمو جان عمو جان عمو جان
بیشتر شبیه مجتبی شده ای
ولی افسوس بی صدا شده ای
مثل آیینه ای كه خُرد شده
تكه تكه جدا جدا شده ای
قد كشیدی شبیه عباسم
هر كجا تیر خورده وا شده ای
زیر سنگینیِ هزاران اسب
به گمانم كه آسیا شده ای
هر كجا دست می زنم گود است
وای من پُر ز ردّپا شده ای
نبات طعم عمود و نقل مزه ی سنگ
خدا به خیر كن این مجلس عروسی را
پربازدیدترینهای نوحه سایر ذاکرین قاسم بن الحسن (ع)(محرم و صفر)
