نه دنبال کسی می‌ره و نه فرار می‌کنه

نه دنبال کسی می‌ره و نه فرار می‌کنه
نصیحت می‌کنه اوّل نه شکار می‌کنه

یجور می‌جنگه می گه معاویه: العجب!
ببین حیدر رو تو میدون چکار می‌کنه

وقتی که به لشکر دشمن می‌زنه
اوّل نسل و می‌بینه بعداً می‌زنه

تنها اون کافر رو که تو صلبشَم
یه مؤمن نباشه گردن می‌زنه

((اشتباه نمی‌زنه، بی گناه نمی‌زنه)۲
(سردار و می‌زنه، سرباز و سپاه نمی‌زنه)۲)۲

(همون شیری که با چشم خودش شکار می‌کنه
با قنبر تو گرما تقسیم کار می‌کنه)۲

نمی‌شینه روی تخت خلافت علی
یتیما رو روی دوشش سوار می‌کنه

تنهای تنهایِ تنها می‌کشه
روی دوشش بار دنیا می‌کشه

وقتی قامت می‌بنده دیگه طبیب
(راحت تیر از پای مولا می‌کشه)۲

(بی خبر نمی‌زنه، بی ثمر نمی‌زنه)۲
(نیرنگ و حتّی به اون دو نفر نمی‌زنه)۲

(عالم الانصار یا حیدر)۲
(قَتلَ الاَحزاب یا حیدر)۲

(حیدر، حیدر)۴