به دستانم غل و زنجیر دارم

به دستانم غل و زنجیر دارم
گلایه زیر لب از تیر دارم

چرا قهری مگر تقصیر دارم
بیا از نیزه پایین شیر دارم

دو دستم را به زیر آب بردم
حلالم کن نبودی آب خوردم

******
در غمت داده‌ام از دست عنانم چه کنم

خنده‌ی آخر تو برده امانم چه کنم
یک طرف خنده‌ی لشکر، طرفی اشک رباب 

مانده‌ام من بروم یا که بمانم، چه کنم
تیر را گر بکشم رأس ز هم می‌پاشد

خار را از جگرم گر نکشانم چه کنم 
ترس دارم که بیفتد سرِ تو از بغلم 

روی دوشم شده‌ای بار گرانم چه کنم 
میدود مادر تو گریه‌کنان پشت سرم

به پسِ خیمه تو را گر ندوانم چه کنم
 بیشتر خاک به زیر سر تو ریخته‌ام 

پیکرت را به سرت گر نرسانم چه کنم
چشم تو باز و چه‌سان خاک بریزم رویت 

تا که مادر نرسیده نگرانم چه کنم
*****

شاعر : موسی علیمرادی
******