به حشر هم که برانی

جوجه بودم صید در دامَت شدم
بچه بودم عاشق رامت شدم
---
به کسی ندارم الفت ز جهان مگر تو
اگرم تو هم برانی، سرِ بی‌کسی سلامت

به حشر هم که برانی مرا ز خویش هنوز
از این‌که نام تو بردم به تو بدهکارم

پر از توام به تهی دستی‌ام نگاه نکن
مگو که هیچ ندارم ببین تو را دارم