یَدُالله را ز وَصفِ حَق بِبَستند
نگینِ خاتِمیَّت را شِکستند
به جای آن سلیمان دیو بِنشست
زِ کین، مِشکاتِ نورُالله بِشکست
خزان شد گُلشَنِ خَتمُالنَّبیین
که شد پَژمِرده یاسِ آلِیاسین
سیَهپوش از زمین تا عَرشِاَعلیٰ
مَگر بِگرفته ماهِ روی زهرا؟
شبی تاریک و در خوابند اَغیار
در آن شب، هفت کوکَب هست بیدار
کنارِ زُهرهی زهرا شده جمع
چو پروانه به گِردِ پَرتُوِ شمع
اَمان زان دَم که با صَد ناله و آه
کَفَن پوشاند بَر اَندامِ آن ماه
نِشَسته آفتابی در نِظاره
در آغوشِ مَهی چندین ستاره
فَغان یارَب از آن دَفنِ شبانه
وَ زان قَبرِ غریبِ بینشانه
خِرَد عاجز ز درکِ این مُصیبَت
(بماند ماجرا روز قیامت) ۲
پربازدیدترینهای استودیویی علی فانی فاطمیه(فاطمیه)
