به این امید که تو می‌دهی جواب حسین

به این امید که تو می‌دهی جواب، حسین
سلام داده به تو هر که خورده آب، حسین 

به عشق گریه برای مصیبتت دارد 
چهار فصل، گلِ چشمِ من گلاب، حسین

به آبروی همین چند قطره محترمم 
به روسیاهیِ من گریه زد نقاب، حسین 

به پادشاهیِ عالم نمی‌کنم میلی 
چرا که نوکر تو می‌شوم خطاب، حسین 

کمالِ من اثر هم‌نشینیِ با توست 
چرا که غوره‌ی دل من با تو شد شراب، حسین

اگر در آتشِ عشق تو سوختن باشد 
کجاست آن که بترسد از این عذاب، حسین 

بتاب بر منِ آلوده و بسوزانم