به احترام مُحرم، بیا ببخش مرا

به احترام مُحرم، بیا ببخش مرا
برای خاطر این اشك‌ها، ببخش مرا

تو در میان عزادارهایِ خود هستی
ندیده چشمم اگر كه تو را، ببخش مرا

هزار جمعه گذشت و نیآمدی امّا
نمرده‌ام پس از این جمعه‌ها ببخش مرا

مَبین سیاه دلم كه سیاه پوشِ توام
بیا به حرمت رخت عزا ببخش مرا

عزیز فاطمه از من اگر كه رنجیدی
به ماه ماتم خون خدا ببخش مرا

میان روضه یا در میان سینه زدن
هزار مرتبه دارم دعا ببخش مرا

به زیر سقف حسینیه‌ها اگر كه نشد
به زیر قُبۀ كرب و بلا ببخش مرا

به دختری که ز بیداد خارهای بلا 
هزار آبله دارد به پا ببخش مرا 

***