بمیرم صورتت رو خون گرفته
حاج محمود کریمیپسندیدن5
بازدید5.8K
بمیرم صورتت رو خون گرفته هوا از تیرها بارون گرفته بمیرم خاك رو موهات نشسته غبارِ مرگ رو چشمات نشسته همین كه دیدم افتادی عموجون جلویِ چشمِ من شد ابرِ پُر خون نرفتم خیمه پابهپایِ عمه كشیدم دست از دستایِ عمه نتونستم غریبیتو ببینم تو دستِ عمه مونده آستینم الهی دشمنامون یا بمیرن یا اینكه یك كمی آروم بگیرن تا من از علقمه آبی بیارم لبِ مَشكو رویِ لبهاش بذارم مسلمونی كجا رفته خدایا یكی لبتشنه باشه پیشِ دریا عمو، لبتشنه با لبهایِ صد چاك یكی میریزه آب از مَشك بر خاك نشسته تیغِ دشمن تا به ابروش داره میریزه خون از زخمِ پهلوش منم كه بچه شیرِ كربلایم مدینه كربلا من مجتبایم بیا دشمن، تو دستم را جدا كن ولی اول عمو جونو رها كن به جاش از پیكرِ من سَر بِبُرید دوتا دستِ من از پیكر بِبُرید به جاش غارت كنید پیراهنِ من به جایِ كشتنِ اون، كشتنِ من به جاش این پهلو و اون نیزههاتون به جاش این حنجر و اون دشنههاتون به جاش این صورت و اون لطمههاتون به جاش این سینه و اون چكمههاتون یكی تب داره و بی مَرده خیمه گرو باشم عمو برگرده خیمه بِره تا عمه زخماشو ببنده بیا حرمله تیرِ كین از جفا تو بر حلقِ عبداللهِ من مزن دست در راهِ تو نشناسم من پیروِ مكتبِ عباسم من