بس که این گل حسنیخوی و مرام است انگار حسن دیگری از گلشن زهرا دارد *** نمک احمد و زیبایی یوسف هر دو در رخ قاسم نوباوه به یکجا دارد *** خوفُ از کشته و پرپر شدن قاسم نیست شرم از چهره باباش به فردا دارد
سایر ذاکرین