بر لب دریا لب دریادلان خشکیده است

بر لب دریا لب دریادلان خشکیده است
از عطش دل‌ها کباب است و زبان خشکیده است
***
سوز بی‌آبی اثر کردستُ در اهل حرم
هر طرف بینی لب پیر و جوان خشکیده است
***
من بی‌مهر شدم مهریه مادر تو
لیکُ شرمنده‌ام از روی تو و آب‌آور تو
***
مهر ننگیست به پیشانی من تا به ابد
که نبود سیر لب لعل علی‌اصغر تو