
وا مصیبت، وا مصیبت... وا مصیبت، وا مصیبت... بر سر عالَمی خاکِ ماتم در عزای رسول معظّم میرود ناله بالا میزند سینه مولا شد یتیم امشب اُمِّ ابیها جانِ عالَم به قربانِ زهرا ساکن عرش از زمین رفت رحمتُ لِلعالمین رفت وا مصیبت، وا مصیبت... وا مصیبت، وا مصیبت... ای پیمبر کجایی که مردم سمت بیت تو بردند بیزار تا که رفتی چه ها شد بی تو آتش به پا شد پای مردم به این خانه وا شد پشت در دختر تو فدا شد تو نبودی تا ببینی نالهی فضّه خُذینی وا مصیبت، وا مصیبت... وا مصیبت، وا مصیبت... رفتی و بعد تو یا محمد بر سر اهل بیتت چه آمد مردِ غربت حسن شد غربتش در وطن شد نور عِینت حسین بیکفن شد بر زمین ماند و صدپاره تن شد آن لبی که بوسهها برد در نبودت خِیزَران خورد وا حسینا، وا حسینا... وا حسینا، وا حسینا...