بریدم ز همه تا که یار من باشی

بریده‌ام ز همه تا که یار من باشی 
قرارِ این جگرِ بیقرارِ من باشی 

ز هرچه غیر تو خالی نموده‌ام دل را 
به این امید که یک دَم نگار من باشی 

شبیه برگ خزان، زرد و خشک آمده‌‌ام
که با نسیم محبت، بهار من باشی