برخیز که هنگام علمداری ما شد

(برخیز که هنگامِ عَلمداری ما شد)۲
بگو یا اباالفضل، بگو یا اباالفضل

(ایرانِ حسین آینه‌ی کرب‌و‌بلا شد)۲
بگو یا اباالفضل، بگو یا اباالفضل

(ای عمو آب چه شد
دُرِّ نایاب چه شد...)

(عَلَیٰ العَباس واویلا
حسین تنهاست واویلا...)

(وَالله اِن قَطعتموا یمینی
اِنّی اُحامی اَبداً عَن دینی...)

(مرا نبر به خیمه تا زنده‌ام
زِ دخترت سکینه شرمنده‌ام...)

(محشرِ کبریٰ شده در علقمه
سَرم بُوَد به دامنِ فاطمه...)