با چه گناهی عمو اب به ما حرام شد

هر زمانی به میان حرف قمر می‌آید
(پرتوِ مادری‌ات مدّ نظر می‌آید) 2

پرورش دادن مردی به بلندای ادب
(فقط از عهده‌ی دامان تو بر می‌آید) 2

(با وجود پسرانی که همه آقایند) 2
(به تو این امِّ بنینی چقدر می‌آید) 2

اجر یک عمر کنیز حسنین بودنِ توست 
(فاطمه بر سر عباس اگر می‌آید) 2

(هرکجا صحبت آب است دلت می‌سوزد) 2
جای اشک از نگهت خونِ جگر می‌آید

(ای میاندار بقیع آه بکش، داد بزن) 2
از صدای تو صدای همه در می‌آید

چار تا قبر کشیدی بگو اصلاً این‌ها
به قد و قامت آن چار پسر می‌آید

(لحظه‌ی آمدن قافله دیدی که فقط) 2
از پسرهای تو یک قطعه سپر می‌آید

این همه مدت از آن روز گذشته و هنوز
دست تو پیش سکینه به کمر می‌آید

(بس کن اینقدر خجالت نکش از روی رباب) 2
این چنین می‌کنی عباس مگر می‌آید

آخ شرمنده اگر حرف اباالفضلت شد
جز حسین از تو مگر حرف دگر می‌آید

(هر چه آن روز بشیر از پسرانت می‌گفت) 2
باز گفتی ز حسینم چه خبر؟ می‌آید؟

وَیلی عَلی شِبلی...

وای خوبه نمی‌بینی شرار سینه رو
وای خوبه نمی‌بینی غمِ مدینه رو
(وای خوبه نمی‌بینی رخِ سکینه رو) 2

گفتن که آخر تشنه رفتی پسرم
شیرم حلالت ای علمدارِ حرم
تشنه رفتی پسرم، شیرم حلالت

وَیلی عَلی شِبلی...