با چشم تر خود گفتم از مدینه

(با چشم ترِ خود، گفتم از مدینه) ۲
شد کاسه‌ای از خون، آن زخم سینه

(چه شب‌هایی که من هم از فراقش گریه کردم) ۲
(در اندوه بقیعِ بی‌چراغش گریه کردم) ۲

(تا رنگ لباسم، هم‌رنگ بقیعه) ۲
(هر لحظه دل من، دلتنگ بقیعه

(فدای اون حریمش که بدون سایه‌بونه) ۲
که در غربت عزادار مزاری بی نشونه

وای وای وای امان ای دل امان ای دل...