با نور خود سرشت مرا نابِ ناب كن

با نورِ خود سِرِشتِ مرا نابِ ناب كن 
من را برایِ نوكری‌ات انتخاب كن 

هر چند بدحساب شدم، بی‌وفا شدم 
اما مرا زِ گریه‌كُنانت حساب كن 

اول به دستِ خالیِ من یك نگاه، آه
بعد درمانده را اگر دلت آمد، جواب كن 

در فتنه‌خیزِ غفلت و آفات و ابتلاء 
قلبم زِ دست می‌رود آخر، شتاب كن 

یك گوشه از تجلیِ خود را نشان بده 
یک شب برایِ عاشقِ خود، فتحِ باب کن

من را ببر به جَنَتُ الاَحرار كربلا 
با مسلم و حبیب و وهب، هم‌ركاب كن 

من را به حقِ مادرت، ارباب رد مكن 
امشب بیا، به خاطرِ زهرا ثواب كن