با بوسه‌ام به روی تو مرهم گذاشتم
کربلایی نریمان پناهیپسندیدن8
بازدید1.3K
با بوسه‌ام به روی تو مرهم گذاشتم جای رباب سربه‌سر غم گذاشتم حسین غریب، یا مظلوم... دیدی که رو زدم همه رویم زمین زدن شرمنده‌ام برا تو علی کم گذاشتم حسین غریب، یا مظلوم... در پیش حرمله سر خود کج نمودم و آتش به جان ماه مُحرّم گذاشتم حسین غریب، یا مظلوم... خندید شمر موقع منّت کشیدنم من را ببخش هرچی که دارم گذاشتم حسین غریب، یا مظلوم... پیش رباب راز مرا برملا مکن در بین خاک حجم تو کم‌کم گذاشتم حسین غریب، یا مظلوم... دستت شکسته باد و ببین آهِ خیمه را گم کرده بود شاه حرم راه خیمه را حسین غریب، یا مظلوم... بادی وزید و دستی به روی سرش کشید آتش دوباره بر جگر مادرش کشید حسین غریب، یا مظلوم... تا ناله زد زباب و رُخَت تازیانه خورد این داد را برای علی اصغرش کشید حسین غریب، یا مظلوم... از نیره‌دار قرض گرفتند بچه را تا بعد چند روزی کمی در برش کشید حسین غریب، یا مظلوم... حالا که شیر داشت و علی خوابِ خواب بود آرام بر لبان علی با پَرَش کشید حسین غریب، یا مظلوم... حال رباب را زن شامی نگاه کرد آمد که ضجّه‌ای نکِشد آخرش کشید حسین غریب، یا مظلوم... تا که رقیه باز به گهواره فکر کرد یک پیرزن کنار گذر، معجرش کشید می‌خواست طفل نعره زند، ای حسین جان لب بسته بود و با همه‌ی حنجرش کشید حسین غریب، یا مظلوم... روی رباب را وسط آفتاب دید از روی نیزه سایه خود را سرش کشید حسین غریب، یا مظلوم... گفتم علی و باز عزای رباب شد شرمنده‌تر حسین برای رباب شد حسین غریب، یا مظلوم...