با این‌ که در خرابه‌ی شام است جای من

با این که در خرابه‌ی شام است جای من
زهراست زائر حرم باصفای من

قیمت‌گذارِ گوهرِ اشکش فقط خداست
هر دل‌شکسته‌ای که بگرید برای من

طفل سه ساله را که توان فرار نیست
دیگر چرا به سلسله بسته‌ است پای من؟

دیشب نماز خوانده‌ام و اشک ریختم
شاید پدر سری بزند بر سرای من

جان به کف گرفته‌ام و نذر کرده‌ام
امشب اگر رسد به اجابت دعای من

در شام هم که جان بدهم کرب‌و‌بلایی‌ام
این گوشه‌ی خرابه شده کربلای من

یا أبَتاهُ یا حسین...