با این كه در خرابه ی شام است جای من

با این كه در خرابه ی شام است جای من 
زهراست زائر حرم با صفای من 

قیمت گزار گوهر اشكش فقط خداست 
هر دل شكسته ای كه بگرید برای من 

طفل سه ساله را كه توان فرار نیست 
دیگر چرا به سلسله بسته است پای من 

دیشب نماز خوانده ام و اشك ریختم 
شاید پدر سری بزند بر سرای من 

جان را به كف گرفته ام و نذر كرده ام 
امشب اگر رسد به اجابت دعای من 

در شام هم كه جان بدهم كربلاییم 
این گوشه ی خرابه شده كربلای من 

كارم رسیده است به جایی كه كعب نی 
گرید برای زمزمه ی بی صدای من 

از بس گریستم دگر از اشك خیس شد 
خشتی كه در خرابه شده متكای من 

یك لحظه در خرابه دو چشمم به خواب رفت 
دیدم كه روی دامن باباست جای من