باید ای دل گل خاک حرم غم باشی

بايد اي دل گِلِ خاک حرم غم باشي
تا که حاجي کفن پوش مُحَرّم باشي

تا تو را جزء شهيدان بلا بنويسند
اولين داغ تو آن است که مرحم باشي

راه يک عمر جگر سوخته بايد بروي
تا دمي سينه‌زن وارث آدم باشي

سنگ هم باشي اگر باز ترک خواهي خورد
ظهر اگر قتلگه چشمه شبنم باشي

بايد از روح حسيني به وجودت بدمند
گرچه تنها پسر حضرت مريم باشي

هر که اي، هستي‌ات از نور حسين ابن علي‌ست
گرچه مانند خليل عشق مجسم باشي

هنر آن نيست که با گريه‌ی تو گريه کنند
هنر اين است که خود ماه محرم باشي