باز این چه شورش است

(باز این چه شورش است و که در خلق عالم است)2 
(باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است)2 

امشب تمام عالم معنا عزا گرفت 
باغ بهشت و حوری و طوبی عزا گرفت 

نوحِ نبی که نوحه گرفت از غم شما 
عیسی به سینه می‌زد و موسی عزا گرفت

مریم رسیده شال عزا پخش می‌کند 
هاجر به ناله آمد و حوا عزا گرفت 

باریده چشم حضرت یعقوب مثل ما 
یوسف به غم نشست و زلیخا عزا گرفت 

(حسین غریب، یا مظلوم)7

(حی علی العَزا که پیمبر به سر زده)2
حیدر به گریه آمد و زهرا عزا گرفت 

مشکی به تن نموده تمام ستاره‌ها 
(خورشید و ماه و عالم بالا عزا گرفت)2 

(حسین غریب، یا مظلوم)7

(با یاد خشکیِ لب سقای کربلا)2
(مهتاب روضه‌خوان شد و دریا عزا گرفت)2

(وقتی گلوی اصغر شش‌ماهه پاره شد)2
(در خیمه‌گاه مادر تنها عزا گرفت)2 

(وای از زمان غارت گهواره شیعیان)2
قلبِ ربابِ بی‌کس و تنها (عزا گرفت)3

(حسین غریب، یا مظلوم)7
(آن لحظه‌ای که جسم علی پاره پاره شد)2 
(ام البنین و حضرت لیلا عزا گرفت)2 

(جسم عزیز فاطمه را سنگ می‌زدند)2
(در قتلگاه زینب کبری عزا گرفت)2

رگ‌های حلق شاه شهیدان به خون نشست 
(در بین عرش خالق یکتا عزا گرفت)2

(حسین غریب، یا مظلوم)2

زهرا کنار درب حسینیه دم گرفت 
هل من معین، دوباره جهان رنگ غم گرفت 

هیئت حریم توست که ما زائر توئیم 
خوش‌بخت شد کسی که شفا از حرم گرفت

صدها گره زِ مشکل او باز می‌شود 
هر کس برای روضه‌ی تو یک قدم گرفت 

رحمت بر آن کسی که به تو اعتماد کرد 
لعنت بر آن کسی که تو را دست کم گرفت 

(اباعبدلله، حسین ثارلله)2