بازکن آغوش خودرا سائلت سرمی‌رسد

باز کن آغوش خود را، سائلت سر می‌رسد
آن گدا که بخششت را کرده باور، می‌رسد

آنقَدَر فریاد خواهم زد، که من را هم ببین
ناله‌های هر شبم، از پشت این در می‌رسد

گر چه بد کردم، بیا با این بدت تندی نکن
ای که لطف بی حدت، حتی به کافر می‌رسد

غروب بود، که از اسب بر زمین خوردی

از دل هر معصیت، زهرا مرا بیرون کشید
کار من هرگاه گیر افتاد،مادر می‌رسد

زیر قرآن زیر و رویم کن،الهی بِالعَلی
دلشکسته گیر می‌افتد،به دلبر می‌رسد