ای پسرِ غرورآفرین اُمُّالبنین اباالفضل
امیر طلاجورانپسندیدن33
بازدید1.2K
ای پسرِ غرورآفرین اُمُّالبنین اباالفضل تموم حرم زمین خورد، تا خوردی زمین اباالفضل علمدار، ماهِ آسمونِ زینب، بیتو خیمهها تاریکه شبیه جوونِ لیلا، تو هم ارباً اِربایی که نیزهدارا میزدنت، جای تیره رو بدنت کاشکی زهرا چادرشو بکِشه رو سرت بیا برگرد خیمه ای کس و کارم منو تنها نگذار ای علمدارم علمدارم، علمدارم آب به خیمه نرسید، فدای سرت حسین قامتش خمید، فدای سرت دامن کشان رفتی، دلم زیر و رو شد چشم حرامی با حرم روبهرو شد بیا برگرد خیمه ای کس و کارم منو تنها نگذار ای علمدارم علمدارم، علمدارم