ای پادشاه خوبان حسین

ای پادشه خوبان، داد از غم تنهایی
ای پادشه خوبان حسین، داد از غم سقایی

افتاده ز کف پرچم، وقت است که باز آیی
من نوکر زهرایم، تو زاده‌ی زهرایی

حسین جان ...

من مست می عشقم حسین
هوشیار نخواهم شد