ای قدس تنت زخمی شلاق یهود است

ای قدس تنت زخمیِ شلاق یهود است
عمریست سراپای تو در آتش و دود است

شمشیر بلا یک‌سره در حال فرود است  
از ما به تو پیوسته سلام است و درود است       

صهیون پس از این زار و زبون است، فلسطین
کابین عروسان تو خون است، فلسطین         

ای کودک آواره‌ی غزه کفنت کو؟     
در بزم عزاداری گل، سینه‌زنت کو؟

سرچشمه‌ی آتش شده بستان، چمنت کو؟
آوای خوش قُمْریِ شیرین‌دهنت کو؟
               
بت‌خانه‌ی نمرود، هراسان خلیل است 
پیروزی تو وعده‌ای از رَبّ جلیل است             

از سمت خدا خیل اَبابیل می‌آید  
موسی و عصا از طرف نیل می‌آید   

بر فرق سر ابرَهه سجیل می‌آید    
هنگام ظفر بر گله‌ی فیل می‌آید
            
خالی شود از کل جهان شاکله‌ی دیو     
تا پاک شود از همه‌جا نام تل‌آویو            

طوفان شده در گستره‌ی مسجد الاقصی  
این داغ رسیده‌ست به سرتا سر دنیا

دارد سند نصرتتان می‌شود امضا 
خورشید پدیدار شده از دل دریا  
            
از همهمه‌ی لشکر کفار نترسید 
بی‌وقفه بجنگید و ز پیکار نترسید   

با لطف خداوند، ظفر می‌رسد از راه       
در بُحبوحه‌ی شام، سحر می‌رسد از راه 

در ظلمت این شهر، قمر می‌رسد از راه
شمشیر عدالت به کمر می‌رسد از راه 
        
سید علیِ خامنه‌ای رهبرِ آگاه     
فرمود که نابود شود دشمن الله

مددی ای پسر فاطمه وقت مدد است
حال و روز دل شعله‌ور عشاق بد است

چند روز است که قوتِ همه‌ی ما آه است
دیدنِ کودک افتاده زمین، جان‌کاه است

گرگ غاصب، زده بر صورت هر طفلی چنگ
آه مظلوم بلند است و دل ظالم سنگ

کودکی بر اثر ترس، تنش می‌لرزد
چشم هایش شده خیره، بدنش می‌لرزد

مادری روی زمین در بغلش فرزندی است
آخرین بار به زحمت به لبش لبخندی است

کودکی آب ننوشید و به دستش نان ماند
آسمانی شد و پَر زد، بدنش بی جان ماند

صاحبُ العصری و این عصر دلت را خون کرد
غزه‌ی سوخته در حَصر دلت را خون کرد

شام طفلان هراسان چه زمان سر گردد؟
تو اراده بنما تا که ورق برگردد

ای که ویران‌گر هر ظلم و فسادی هستی
تو یداللهی و مافوقِ اَیادی هستی

چشم داریم همه بر تبرت ابراهیم
گوش بر امرِ ولی در صف حزب اللهیم

عزم ما در صف پیکار شبیه صخره است
بر مریدان ابالفضل، شهادت فخر است

بِکِش از قَبضه‌ی خود تیغ دو سر را بیرون
قطع کن ریشه‌ی تاریک یهود و صهیون

آخرین ناجی و مونس، به رقیه برگرد
پسر حضرت نرجس، به رقیه برگرد