ای سر ضمیر یا ابا عبدالله

ای سر ضمیر یا اباعبدالله 
ای نور مسیر یا اباعبدالله 

هر چند به درد تو نخوردیم اما
ما را بپذیر یا اباعبدالله 

ای ریشه‌ی آب و خاک اباعبدالله 
از دلغ تو ام هلاک، اباعبدالله 

ما با همه افتراق‌ها دور همیم
ای نقطه‌ی اشتراک یا اباعبدالله 

ما جمع شدیم دور هم گریه کنیم
بر آن بدنی که آخرش جمع نشد

حسین جان...

پناه میبرم از دست این و آن به حسین
پناه میبرم از مردم جهان به حسین

به جز حسین نباید به غیر تکیه کنیم

گرچه در عشق فقط لاف زدن را بلدیم 
گرچه چندیست که بی روح‌تر از هر جسدیم

گرچه در خوب‌ترین حالتمان نیز بدیم
جز در خانه‌ی ارباب، دری را نزدیم

خانه‌ات را کسی اندازه‌ی من در نزده
از پشت در چرا به گدا لطف می‌کنی
در را کمی دگر بگشا تا ببینمت

حسین جان ...