ای ساکن عرش خدا

ای ساکن عرش خدا 
حوریه انسان نما 
اُمّ الائمه خاتون محشر
نور دو عالم زهرای اطهر
(فاطمه جانم ای فاطمه جان)

راه تورا در کوچه بست
آئینه ات یکجا شکست
چون ضرب سیلی جا می‌گذارد
چشمان تارت سویی ندارد
(فاطمه جانم ای فاطمه جان)

دعوا که شد در کوچه‌ها
 خوردی زمین تو بی‌هوا
خیلی برایت در کوچه بد شد
پیش حسن از روی تو رد شد
(فاطمه جانم ای فاطمه جان)