ای ساربان آهسته ران كه آرام جانم می رود وان دل كه با خود داشتم با دلستانم می رود ای از همه لب تشنه تر آهسته تر آهسته تر ای كرده تَرك جان و سر آهسته تر آهسته تر در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن من خود به چشم خویشتن دیدم كه جانم می رود
حاج سعید حدادیان