ای روزه دار افطار محتاج یک دعایم

ای روزه دار، افطار محتاج یک دعایم 
آقای آبرودار، محتاج یک دعایم

با نامه‌ی سیاهم قلب تو را شکستم
آلوده و گنه کار، محتاج یک دعایم

خیلی دلم گرفته، از تو خبر ندارم 
با این وجود دلدار، محتاج یک دعایم

تا خواستم بیفتم، دست مرا گرفتی
این دفعه هم چو هر بار، محتاج یک دعایم

شرمنده‌ام کجاها، دیدی گناه کردم
خیلی شدم گرفتار، محتاج یک دعایم

نگذاشتی بریزد یک لحظه آبرویم
هستم به تو بدهکار، محتاج یک دعایم

ای کاش یک سحر هم راهت بیفتد اینجا
در انتظار دیدار، محتاج یک دعایم

خیمه نشین صحرا، آرام جان زهرا
هر جای هستی ای یار، محتاج یک 
دعایم

وقت اذان مغرب دلتنگ کربلایم
ای روزه دار افطار، محتاج یک دعایم

(يابن الحسن كجايى، داد از غم جدایی) ۲