ای روزه دار افطار محتاج یک دعایم

ای روزه‌دار، افطار محتاج یک دعایم
آقای آبرودار محتاج یک دعایم

با نامه‌ی سیاهم قلب تو را شکستم
آلوده و گُنَه‌کار، محتاج یک دعایم

تا خواستم بیفتم، دست مرا گرفتی
این دفعه هم چو هربار، محتاج یک دعایم

نگذاشتی بریزد یک لحظه آبرویم
هستم به تو بدهکار، محتاج یک دعایم

ای کاش یک سحر هم راهت بیفتد این‌جا
در انتظار دیدار، محتاج یک دعایم

خیمه‌نشینِ صحرا، آرامِ جانِ زهرا
هر جای هستی ای یار، محتاج یک دعایم

وقت اذان مغرب دلتنگ کربلایم
ای روزه‌دار افطار، محتاج یک دعایم