ای رفیق بی ریا حسین

اگه قابل بدونی من گداتم
بغل وا کن که دلتنگ نگاهتم
دلم با اسم تو آروم می‌گیره
آره آواره‌ی کرب‌وبلاتم

اگه باشم کنارت روبه راهم
به جز خیمه‌ت کجا می‌شه پناهم
قبولم کن که من عبد رقیّه‌م
قبولم کن با این روی سیاهم

(ای رفیق بی‌ریا حسین
اشکامو نگیریا حسین
لحظه‌ی مرگم بیا حسین
مأمن این روسیاه حسین) ٢

یا اباعبدالله حسین ...