ای دَم جاویدان یا اباعبدالله

ای دِمِ جاویدان یا اباعبدالله
ساقیِ سرمستان یا اباعبدالله
تو بگو چه کنم من؟
گویمت بله قربان یا اباعبدالله

جان طلب بنما که یا اباعبدالله
جان چه قابلِ این جان
حسین جان بستان

رندان قیامت می‌کنند
دل را غلامت می‌کنند
ای اعتبار مِیکده
مستان سلامت می‌کنند

اوضاع مرتّبه، ساغر لبالبه
مستی می‌طلبه، حسین مِی بده

یا اباعبدالله، یا اباعبدالله...

آمدم سرِ کویت یا اباعبدالله
سجده کردم سویت یا اباعبدالله
اشک شام غریبان
می‌چکه گیسویت یا اباعبدالله

قبله‌ی عشّاق است
خَمِ آن ابرویت یا اباعبدالله

باده به کف منم، نه جا نمی‌زنم
می‌خونه (؟) 

حسین مِی بده...