اِی خدا چون شد، شاخهی یاسم دَر کجا افتاد، دستِ عباسم من و این همه لشگرِ خونخوار نَه به جا عَلَم و نَه عَلَمدار خدا خدا خدا، خدا اُمیدم رفت
محمدحسین پویانفرمحمدحسین پویانفرمحمدحسین پویانفرمحمدحسین پویانفر