ای حُسن و مِلاحت چراغ هدایت

(ای حُسنُ مِلاحَت، چراغِ هِدایَت
تویِ قَتلِگاه با، خدا کَردی بِِیعَت)۲

(مَحَکِ ایمانی، قَدیمَ الاِحسانی
جانم به این شعر، فُؤادِ کِرمانی)۲

اِی که به عِشقَت اسیر، خِیلِ بَنی آدمند
سوختگانِ غَمَت، با غَم دِل خُرَمَند

هر که غَمَت را خَرید، عِشرَت عالَم فُروخت
با خَبَرانِ غَمَت، بی خَبَر از عالَمَند

الحَمدُلِلّٰهِ الَذی خَلَقَ الحُسِین............

لَبخَندِ آرامش، اِی اوجِ نیایش
رَحمَتِ واسِعه، مقصودِ هَر خواهش

تو ناجیِ نوحی، آسایشِ روحی
جانم به این شعرِ، مرحومِ شکوهی

چون به عَزا خانه‌اَش، پا نِهی آهسته نِه
بالِ ملائک بُوَد، فَرشِ عَزایِ حُسِین

خَنده کُنان می‌رَوَد، روزِ جَزا دَر بهشت
هَر که به دُنیا کُنَد، گِریه برای حُسِین

اَلحَمدُلِلّٰهِ الَذی خَلَقَ اَلحُسِین