ای تكیه گاه شانه ی بی یاورم مرو من التماس می كنمت همسرم مرو پای فراق را تو به این خانه وا مكن دستی كه بسته بود تو بار دگر مبند
حاج حسن خلجحاج حسن خلجحاج حسن خلجحاج حسن خلج