ای بهار عمر من

ای بهار عمر من، طراوت چمن
خزان نبینی‌ام
ای مرا ببخش اگر، نداده‌ام ثمر
که تو بچینی‌ام

به حال خود مرا رها نکن
مرا زِ بی‌کران جدا نکن
به شبنمِ قنوتت ای سحر
تو بی‌نصیبم از دعا نکن

شاخه شاخه شکسته‌ام
اما به تو وابسته‌ام
طردم نکن جانا که من
از روزگار خسته‌ام