ای امید خیمه های، آل طاها، یا ابالفضل

ای امید خیمه های، آل طاها، یا ابالفضل 
می روی بشنو صدای، گریه ها را، یا ابالفضل 

می روی تنها امیدم، ای علمدار رشیدم 
بعد تو از زنده بودن، دل بریدم 

پشت سرت شد غوغا 
از گریه های زهرا 

واویلتا واویلا 
بر سر راهم دودستِ، نازنینت، یا ابالفضل 

شد شكفته جای سجده 
 بر جبینت، یاابالفضل 

پس چه شد آن دست وبازو 
 سرشكسته تا به ابرو 

من چه گویم گر بپرسند، پس عمو كو 
مشك وعلم افتاده، دست قلم افتاده 

نای حرم افتاده 
از نوحه ی وا عمّا 

واویلتا واویلا 
آبروی آب رفته، پیش رویِ، خواهر تو 

آبرو دارم ولی از، آبرویِ، مادر تو 
من گل حبل المتینم، من یل ام البنینم 

شد به بی دستی امامت، اصل دینم 
فكر من و گهواره، شرم من از شیرخواره 

گریم به گوش پاره، خیمه مبر جسمم را 
واویلتا واویلا