ای آفتاب مِهر تو روشنگر وجود

ای آفتاب مِهر تو روشنگرِ وجود
در پیشگاه حکم تو ذرّات در سجود 

ای میرِ عسکری‌لقب، ای فاطمی‌نسب
آن را که نیست مِهر تو از زندگی چه سود؟
 
تاریخ تابناک حیاتت گر اندک است
اما بر دفتر مفاخر اسلامیان فزود
 
عیسی دَمی و پرتو رأی منیرِ تو 
زنگار کفر از دل نصرانیان زدود 

این افتخار گشته نصیبت که از شرف
در خانه‌ی تو مصلحِ کل دیده برگشود
 
ای قبله‌ی مراد که در برکةُ السَباع 
شیران به پیش تو سرآرند فرود 

قربان دیده‌ای که به بزم تو فاش دید
جای قدوم عیسی و موسی شِیث و هود 

قرآن ناطقی تو قرآن پاک را 
الحق مفسّری زِ تو شایسته‌تر نبود 

دشمن بدین کلام ستاید تو را 
در روزگار چون تو به فضل کمال و جود
 
شادی به نزد مردمِ غمدیده نارواست 
جان‌ها به فدای لعل لبت که کاین سخن سرود

مدح شما زِ عهده مردم برون بُوَد 
ای خاندان پاک که یزدانتان ستود
 
از نعمت ولای شما خاندان وحی 
منّت نهاد بر همگان خالق ودود

ای پور هادی ای حسن العسکری زِ لطف
بپذیر از مؤید دلخسته این درود