این دو سرباز جوان رزم آورند

این دو سربازِ جوان رزم‌ آورند
هر دو اِبنُ الجَعفَر، اِبنُ الحِیدَرَند 

دو چكیده، آیه‌یِ قرآنِ حق 
دو اثر از مكتبِ پیغمبرند 

این دو مشتاقِ صعودِ آسمان 
در حقیقت بال‌هایِ جعفرند 

تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونِ من‌اند 
گرچه هر دو ریزه‌خوارِ اكبرند 

وارثِ اسماء و زهرایند، آه 
یادگارِ گلشنی نیلوفرند 

می‌خورم سوگند بر اشكِ رباب 
پیش‌مرگانِ علیِ اصغرند 

با همه لب‌تشنگی بنگر اَخا 
با شهامت قلبِ لشگر می‌درند 

گو علمدارت ببیند رزمشان 
هر دو شاگردِ امیرِ لشگرند 

تو به فكرِ من ولی من فكرِ تو 
عاشقان دلواپسِ یكدیگرند 

گر که افتادند بر رویِ زمین 
جسمشان بگذار گرچه پرپرند 

زحمتِ تا خیمه آوردن مكش 
این دو عاشق، فانیانِ دلبرند 

در میانِ كوفه تا بازارِ شام 
رویِ نیزه، حافظانِ مادرند 

گرچه ناقابل ولی از لطفِ تو 
آبرویِ زینبت در محشرند