اگر ز کوی تو بویی به من رساند باد

اگر ز کوی تو بویی به من رساند باد
به مژده جان و جهان را به باد خواهم داد
حسین

خیال روی توام دیده می‌کند پرخون
هوای زلف توام عمر می‌دهد بر باد

نه در برابر چشمی، نه غایب از نظری
نه یاد می‌کنی از من، نه می‌روی از یاد

حسین

محضرش باشی 
یا کشیده به بند و زانو محضرش باشی

حسین

عشاق را حیات به جان است و جان تویی
جان را اگر حیات دگر هست آن تویی

یوسف اگرچه بود به خوبی عزیز مصر
حالا به ملک حسن عزیز جهان تویی

حسین

دست من گیر که این دست همان است که من
سال‌ها از غم هجران تو بر سر زده‌ام

حسین