اگر رزق من سامرایی نمی‌شد

(اگر رِزقَ من سامِرایی نمی‌شُد)۲
(نَصیبَم مَقامِ گِدایی نمی‌شُد)۲

به اِذنِ تو سَجاده را پَهنُ کَردَم
لَبِ من که بابِ دُعایی نمی‌شُد

یَقیناً اگر مادرِ تو نمی‌خواست
(دل من بَرایَت هوایی نمی‌شُد)۲

اگر که ضریح تو جِلوه نمی‌کرد
زِ بابِ ج‍َنان رونَمایی نمی‌شُد

شبیه جهنم جهان بود اگر که
(به نور رُخَت روشنایی نمی‌شُد)۲

تو در جامِعه شرحِ توحید و دادی
که بی جامِعه دِل خدایی نمی‌شُد

(اگر آن زیارت نمی ماند و از تو)۲
دِل عارفی کِبریّایی نمی‌شُد

(و هَر سالِکی سِیرِ کامِل نمی‌کردی)۲
اگر از تو این ره گشایی نمی‌شُد

(کَلیمانه مَداحی خویش و کَردی)۲
تو را بِهتَر از این سَنایی نمی‌شُد

سلامٌ عَلَیک یا عَلیَ النَقی....

شُما مَهبَتِ نورِ وَحیِ اِلٰهی
بَشَر بی شما رَه نمایی نمی‌شُد

شما مَعدَن رَحمَت و گنجِ عِلمی
نبودی دو دنیا که جایی نمی‌شُد

چو ویرانه می‌شُد لَجَن زارُ می‌شُد
یَقین غیر ظُلمَت سَرایی نمی‌شُد

(شما بابِ ایمان و سِر خدا)۲ 
خدا می‌شدید حق چو آیینه می‌شُد

نبودید اگر که پناه خَلایق
از این تَنگناها رهایی نمی‌شُد

اگر در سَقیفه خیانَت نمی‌شُد
(به فرزند زهرا جَفایی نمی‌شُد)۲

نمی‌شُد تَعارُف به او جامِ می
در آنجا چنین ماجرایی نمی‌شُد

خدایا چنین شُد که از زَهرِ قلبش
جوادی نمی‌شُد رضایی نمی‌شُد

(به دنبال مَرکَب پیاده نمی‌رَفت)۲
اسیر مسیر بَلالی نمی‌شُد

چنین که شُده زخم پاهایش ای کاش
دِگَر دختری پا حَنایی نمی‌شُد

دلِ شب پِی ناقه‌ای در بیابان
زِ سیلی شِکَسته صِدایی نمی‌شُد

دِگَر اشکِ روی رُقَیه نمی‌ریخت
اگر احتیاجش عَصایی نمی‌شُد

اَئِمه اگر به شهادت رسیدند
(یکی مِثلِ آن کَربَلایی نمی‌شُد)۲

همه لااَقَل یک کَفَن داشتند
تَنی دَفنُ با بورییایی نمی‌شُد

دِگَر پیکری زیر مَرکَب نمی‌رفت
(سَرِ قاریِ نیزه هایی نمی‌شُد)۲