اون لحظه تلخ سرنوشت رو کاش یکم بارون می‌بارید...
سید امیر حسینیپسندیدن1
بازدید0
اون لحظه‌ی تلخ سرنوشت رو کاش بارون می‌بارید اون لحظه که آتیش زدن در بهشت رو کاش بارون می‌بارید کاش بارون می‌بارید رو داغ دل علی و زهرا کاش بارون می‌بارید رو زخم پر ام‌ابیها کاش بارون می‌بارید تا خاک شلوغی‌ها بخوابه کاش بارون می‌بارید خاک روی زخم و خون عذابه کاش بارون می‌بارید بارون که نیومد هیچ شعله‌ها رجز خوندن پیش چشمای حیدر فاطمه‌ش رو سوزوندن آتیش در آتیش به قلب بچه‌ها می‌زد تو شعله پشت در فاطمه صدا می‌زد علی سوختم وقتی که تو چنگ شعله‌ها بود کاش بارون می‌بارید وقتی که می‌دید از نفس افتاده توی دود کاش بارون می‌بارید کاش بارون می‌بارید رو خون نشسته روی دیوار کاش بارون می‌بارید رو سرخی داغ تن مسمار کاش بارون می‌بارید تا سوزش زخم شعله کم شه کاش بارون می‌بارید تا مرهم زخم مادرم شه کاش بارون می‌بارید بارون که نیومد هیچ دردهای ما بیشتر شد از خون تن مادر دیوار و زمین تر شد تو شعله پشت در مادر ما گیر افتاد زخمی و غریبونه این ناله رو سر می‌داد علی سوختم